In dit werk verschijnt een figuur die deels herkenbaar en deels vervreemdend is. Met vloeiende lijnen en diepe groentinten ontstaat een beeld dat balanceert tussen portret en fantasie. De vormen lijken zich te verspreiden over het oppervlak, alsof het beeld langzaam uit de verf tevoorschijn groeit.

De blik van de figuur trekt onmiddellijk de aandacht. De ogen lijken zowel nieuwsgierig als raadselachtig, terwijl de organische structuren rondom het lichaam doen denken aan bladeren, schubben of koraalachtige vormen.

Door het spel van licht en donker en de vrije, bijna intuïtieve penseelvoering krijgt het werk een dromerige sfeer. Het portret lijkt niet alleen een persoon te tonen, maar ook een innerlijke wereld. Een karakter dat zich ergens tussen mens, mythe en natuur bevindt.